Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2009

Ποίηση, η ίδια η ζωή....

Η ποίηση...
Η μή ρυθμική αντιπαλότητα.
Ακανόνιστη.
Ανισόρροπη γυνή, ανεξέλεγκτη κραυγή.
Άπιαστη πόρνη.
Μινιμαλιστική καντάδα της θλίψης.
Άγευστος ρομαντισμός, άνοστη κορασιά.
Παράφωνη και λερωμένη σεμνότητα.
Μια φωλιά για ερπετά.
Δε δοξάζει την ομορφιά.
Δε ποθεί τα σουρεαλιστικά.
Δεν τη θέλω ελκυστική.
Να είναι μονάχα αληθινή.
Με τα μάτια στο κέντρο της.
Ποίηση, η ίδια η ζωή...
Σκοτεινή.
Στο τέλος ρίξε μια φλόγα να παλέψω το θάνατό μας.
Σ’ αυτό το φως ελπίζω, γι’ αυτή την φυγή ακόμα παλεύουμε.
Ο έρωτας γι΄αλλαγή.

1 σχόλιο:

  1. Για σας,

    συγχαριστηρια για το ιστιολογιο σας.

    προσφατα εφτιαξα ενα blog με tips & tricks σχετικα πάντα με τα blogs
    δες το στο
    http://www.johnpatrablog.blogspot.com/

    ΑπάντησηΔιαγραφή